|
Leestijd: plm. 55 sec.
Afgelopen zaterdag was ik weer in Klooster Mariadal in ’t Ven voor het geven van een stiltedag en ik vind het leuk wat ervaringen met je te delen.
“Het leven is zeker niet perfect, maar na deze dag voel ik dat het hoe dan ook klopt..”
Het blijft spannend hoe een stiltedag uitpakt. Aangezien je, behalve een korte introductie en kennismaking niet met elkaar praat, is het ook voor mij afwachten hoe de stilte de deelnemers afgaat. Op deze warme dag was het binnen lekker koel. We gingen op een trage reis met een belletje, een matje en een kussen en verder niets behalve het het zalige niets moeten, naar binnen keren zonder a-sociaal gevonden te worden. Er was, net als altijd, ook de onwetendheid, onzekerheid, doe ik de oefeningen goed?, het ongemak van het langer zitten in eenzelfde houding en het kritische stemmetje dat goed op dit soort dingen gaat. Deze dag is zo anders dan hoe de meesten van ons gewend zijn onze dagen te slijten. De zittende en liggende meditaties, yoga, de mindful loopoefeningen, ze brachten bij iedereen een eigen ervaring:
“Ik neem weer een paar waardevolle inzichten mee naar huis; kan soms in de regie zitten.. en voel nu weer dat dat helemaal niet nodig is.. dit is NU, straks komt vanzelf…”
“Ik kan het moeilijk in woorden omschrijven wat er bij mij gebeurt tijdens deze dagen. Het helpt me anders te kijken naar mijn leven, want daar gaat niet alles van een leien dakje, integendeel. Deze dag maakt dat ik voel dat het leven hoe dan ook toch klopt, niet te beschrijven dat gevoel. Het is een gevoel van.. ik ben er weer..”
“Ik heb al veel gewerkt aan mijn persoonlijke ontwikkeling en vandaag was veel me bekend, maar er waren ook nieuwe dingen, zoals in welke zithouding ik het beste kan mediteren. En dat langzaam en aandachtig wandelen een hele mooie oefening is, die ik thuis ook kan doen en die direct ontspanning geeft. De zon, waar ik gisteren zat te puffen, heb ik er vandaag in alle rust van kunnen genieten. Blij dat ik hier was.”
|
